
donderdag 23 oktober 2008
maandag 20 oktober 2008
Een nieuwe naam (aflevering 6 slot)
Tarak lag stil onder de doornstuiken. Blaren, schrammen, blauwe plekken hij voelde ze nauwelijks meer. Hij was half verdoofd. Nu pas drong de kou tot hem door. Hij rilde over heel zijn lijf. Het was de kou van de angst en van de spanning. Hier onder deze doornige struiken besefte hij pas wat hem allemaal was overkomen en wat een geluk hij had dat hij nog leefde. Maar wat nu? Het rillen werd wat minder, maar hij besloot toch nog maar even te blijven liggen.
Dan buigen de doornige takken boven zijn hoofd opzij. Hij hoort gegil en gezang. Dichterbij komt het. Grote mannen en vrouwen springen en dansen met speren en messen en schieten geweren leeg in de lucht, waar vier gouden ballen door elkaar tollen. Sommigen mensen dragen fakkels. Dreigend komen ze op hem af.
Maar nu is hij niet bang meer. Hij weet dat het de leden van zijn stam zijn. Met dans en gezang wordt hij door hen verwelkomd. Hij wordt overeind geholpen en naar een gouden troon gedragen. Daar wordt hij neergezet. De gouden ballen zijn verdwenen.
Hem wordt verteld dat hij nu een man is. Zijn nieuwe naam is Tararak. Dat betekend Tarak die rare gevaren overleeft.
Dan buigen de doornige takken boven zijn hoofd opzij. Hij hoort gegil en gezang. Dichterbij komt het. Grote mannen en vrouwen springen en dansen met speren en messen en schieten geweren leeg in de lucht, waar vier gouden ballen door elkaar tollen. Sommigen mensen dragen fakkels. Dreigend komen ze op hem af.
Maar nu is hij niet bang meer. Hij weet dat het de leden van zijn stam zijn. Met dans en gezang wordt hij door hen verwelkomd. Hij wordt overeind geholpen en naar een gouden troon gedragen. Daar wordt hij neergezet. De gouden ballen zijn verdwenen.
Hem wordt verteld dat hij nu een man is. Zijn nieuwe naam is Tararak. Dat betekend Tarak die rare gevaren overleeft.
donderdag 16 oktober 2008
dinsdag 14 oktober 2008
# Ding 23
Het maken van een blog en vooral het publiceren er op vind ik wel leuk. Tekst, plaatjes, filmpjes. Binnen en buiten de bieb zijn er een aantal mensen die mijn blog ook werkelijk lezen.Het bewerken van plaatjes was leuk om te doen en als ik er aan denk is het misschien grappig om af en toe te gebruiken wanneer iemand jarig is.
Flickr kan vast leuk zijn wanneer je foto's wilt delen. Ik deel ze nog via mail, schijfjes en andere manieren.
RSS is wel mooi maar kan ook te veel zijn en ik kijk er nog niet automatisch naar, waardoor ik me afvraag of het bij mij in een behoefte voorziet.
Facebook en Hyves zijn niet echt aan mij besteed. Alleen doordat er verre (andere werelddelen) familie op zit vind ik facebook wel grappig, maar in de praktijk kijk ik er zelden op.
Social bookmarking en Del.icio.us, ach. Taggen en indelen zijn vaak heel persoonlijk. Ik geef iets mogelijk een heel andere tag dan iemand anders en het is maar de vraag of je dan bij de juiste informatie komt. Verder vond ik Del.icio.us ook heel onoverzichtelijk.
Er zijn maar enkele dingen die ik in de praktijk zal gebruiken. MSN'en doe ik af en
toe met en zonder beeld en/of geluid. De wiki gaan we in de bieb gebruiken. Verder vind ik LibraryThing en Dizzie wel aardig om te gebruiken. En last.fm om nieuwe bands te ontdekken. Ook YouTube is soms aardig om ontdekkingen te doen.
toe met en zonder beeld en/of geluid. De wiki gaan we in de bieb gebruiken. Verder vind ik LibraryThing en Dizzie wel aardig om te gebruiken. En last.fm om nieuwe bands te ontdekken. Ook YouTube is soms aardig om ontdekkingen te doen.Zoals ik eerder heb gemeld zijn er een paar dingen die me bruikbaar lijken voor klant en/of bibliotheek. Het lijkt me mooi wanneer klanten zelf kunnen bijhouden wel boek ze gelezen hebben, of dat het automatisch voor ze wordt geregistreerd. Het is hierbij wel prettig dat de klant alleen zelf bij die gegevens kan en de bibliotheek de gegevens alleen met toestemming mag gebruiken bij bijvoorbeeld leesadvies.
Bij de Wiki gaan we ondervinden of het gebruik in de praktijk handig is.
Of je bijvoorbeeld via Hyves nieuwe klanten bereikt weet ik niet. En LibraryThing leden zijn mogelijk al bij bibliotheken betrokken. Het zijn wel opties waar je goed over na zou kunnen denken. Hoe kun je dergelijke sites in het voordeel van de bibliotheek als kennis-bolwerk gebruiken?
23 dingen vond ik leuk om te doen. Leuk om kennis met de verschillende onderdelen te maken. Wat we als bibliotheek en als privé persoon met deze dingen gaan doen zal de toekomst uitwijzen.
Een nieuwe naam (aflevering 5)
Hij draaide zich weer. Wilde het donkere gat bestuderen. Op dat moment hoorde hij grommende geluiden en zag hij wat bewegen in het gat. Plotseling kwamen er leeuwen naar buiten gerend, zo klein als mieren, formaat muis voor hem nu. Ze waren ergens voor op de vlucht, zagen het water en zagen maar één uitweg, hem. Mijn uitgestrekte klauwen werd hij besproken, zijn huid zal al gauw vol bloederige krassen. Hij sloeg wild om zich heen. Sommigen vielen in het water. Enkelen tuimelden door de kier naar buiten, de diepte in.
Al gauw werd duidelijk waar de leeuwen voor op de vlucht waren. Nu kwam er een olifant luid toeterend te voorschijn, de oren weid uitgespreid, slurf in de lucht. De olifant deinsde op het laatste ogenblik terug voor het water. Toen begon alles weer te draaien, olifant, leeuwen, water en hij vielen over elkaar. Waar ze zich in bevonden, het moest wel een vogel zijn, werd duidelijk niet goed. Door de bewegingen in haar keel werd ze misselijk en kwamen er nog meer voedselresten naar boven. De zure lucht deed ook hem geen goed. Een halve vissenstaart vloog rakelings langs zijn oor. Verder tuimelden ze naar beneden terwijl steeds meer voedsel de bek verliet. Met een harde plof landden ze op de grond. Hij zat tussen de etensresten, de leeuwen en de olifant vluchtten verschillende kanten uit. Voor hem zat een enorme pelikaan te hijgen. Hij liet zich op zijn zij rollen, tussen de struiken. De pelikaan leek zich weer een beetje bijeen te hebben geraapt. Nam een aanloopje en vloog weer weg. ...
Al gauw werd duidelijk waar de leeuwen voor op de vlucht waren. Nu kwam er een olifant luid toeterend te voorschijn, de oren weid uitgespreid, slurf in de lucht. De olifant deinsde op het laatste ogenblik terug voor het water. Toen begon alles weer te draaien, olifant, leeuwen, water en hij vielen over elkaar. Waar ze zich in bevonden, het moest wel een vogel zijn, werd duidelijk niet goed. Door de bewegingen in haar keel werd ze misselijk en kwamen er nog meer voedselresten naar boven. De zure lucht deed ook hem geen goed. Een halve vissenstaart vloog rakelings langs zijn oor. Verder tuimelden ze naar beneden terwijl steeds meer voedsel de bek verliet. Met een harde plof landden ze op de grond. Hij zat tussen de etensresten, de leeuwen en de olifant vluchtten verschillende kanten uit. Voor hem zat een enorme pelikaan te hijgen. Hij liet zich op zijn zij rollen, tussen de struiken. De pelikaan leek zich weer een beetje bijeen te hebben geraapt. Nam een aanloopje en vloog weer weg. ...
dinsdag 7 oktober 2008
# Ding 22
'Als je een probleem hebt en er is een oplossing voor dan hoef je je geen zorgen te maken. Is er géén oplossing voor het probleem dan heeft het ook geen zin je zorgen te maken.' Zo ongeveer zei de Dalai Lama het. We zullen zien hoe we als bibliothecaris 2.0 functioneren. Er zijn vele mogelijkheden en onmogelijkheden. Veel van onze oudere klanten hebben moeite om de catalogus te gebruiken. Mogelijk en waarschijnlijk zullen nieuwe generaties steeds makkelijker een digitaal leven leiden.
In 'Soylent Green' een sciencefictionfilm uit 1973 is de wereld een stuk droger en warmer dan nu. Een stukje zeep is een uitzonderlijke luxe. Oude mensen kunnen zelf aangeven dat hun tijd is gekomen. Gelegen op een soort bed worden beelden getoond van bossen en groene landschappen met herten en kabbelende beekjes, terwijl het leven de persoon langzaam verlaat.
Als het digitale bestaan zou leiden naar extra opwarming van de aarde en we de weelde van die aarde alleen nog maar digitaal kunnen bekijken, dan hoeft het van mij niet zo nodig. Ik geniet er meer van de wind werkelijk in mijn gezicht te voelen blazen.Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat ik me geen zorgen probeer te maken over de web 2.0 ontwikkelingen, maar dat ik wel vind dat we alert en kritisch moeten blijven. Bibliothecaris 2.0 o.k. maar niet kost wat het kost.
zaterdag 4 oktober 2008
Een nieuwe naam (aflevering 4)
Nu volgde een grote zwaai naar achter en daar vlogen ze door de lucht een grote dobber achter hen aan, een plons en ze verwenen onder het wateroppervlak. Met zijn vingers hield hij zijn neus snel dicht. Hij had nog net een grote hap lucht genomen en hield ook zijn mond nu stevig dicht. Nog even en hij zou verdrinken of worden doorgeslikt door een vis. Beide mogelijkheden spraken hem niet erg aan dus probeerde hij zichzelf verder los te krijgen. Zijn jas begon een beetje te scheuren. Langzaam zwom er een grote karper naar hem toe. De karper draaide om hen heen en bekeek dit lekkere hapje van alle kanten. Ze leek te twijfelen of het geen val was. Zijn jas scheurde nog een stukje verder, zijn trui kwam wat ruimer te zitten. Daar kwam de vis weer dichterbij en sperde haar bek wijd open. Ze hapte, maar op dat moment was Tarak los. Net voordat hij samen met de worm werd ingeslikt kon hij wegduiken en naar boven zwemmen. Terwijl hij naar de oppervlakte van het water zwom zag hij de vis aan de lijn langskomen. Ze spartelde en probeerde los te komen. Ze werd uit het water getrokken. Een bal, eerst goud, toen blauw en wit van kleur zweefde er even naast.
Hij was bijna boven. Op dat moment werd hij door elkaar geschut, opgepakt samen met een plas water en werd het weer donker. Er was ook lucht. Het water stond hier laag. Waar was hij nu. Hij kon hier niet goed staan. De bodem was heel instabiel, het leek wel een zeil of een trampoline. Hij haalde diep adem. Hij voelde hoe hij op en neer ging. Was hij in de lucht? Van achter hem viel een straal licht naar binnen. Voor zich zag hij een donker gat. Zo goed en zo kwaad als het ging draaide hij zich om. Door een ruime kier kon hij naar buiten kijken. Hij was in de lucht. Ver beneden hem zag hij een bos. Wie nam hem mee? ...
Hij was bijna boven. Op dat moment werd hij door elkaar geschut, opgepakt samen met een plas water en werd het weer donker. Er was ook lucht. Het water stond hier laag. Waar was hij nu. Hij kon hier niet goed staan. De bodem was heel instabiel, het leek wel een zeil of een trampoline. Hij haalde diep adem. Hij voelde hoe hij op en neer ging. Was hij in de lucht? Van achter hem viel een straal licht naar binnen. Voor zich zag hij een donker gat. Zo goed en zo kwaad als het ging draaide hij zich om. Door een ruime kier kon hij naar buiten kijken. Hij was in de lucht. Ver beneden hem zag hij een bos. Wie nam hem mee? ...
Abonneren op:
Posts (Atom)