# ding 12 en # ding 13

#Ding 12

Op de 23 dingen Wiki heb ik een pagina toegevoegd met links naar wielersites. Met een wiki kan wel vanalles. Het is denk ik ook voor de bibliotheek een bruikbare vorm om informatie digitaal te rubriceren.

# Ding 13

Document delen. Ik heb meegedeeld in het document van een collega. Ik vond de structuur niet echt duidelijk. Je kunt daar waarschijnlijk zelf wel iets aan doen, maar nu was mij niet duidelijk wie wat had geschreven. Door middel van verschillende kleuren zag je wel dat het om verschillende schrijvers ging.

Alleen wanneer je een duidelijke opbouw maakt in het document en afspreekt hoe je commentaar geeft heeft een dergelijk document, volgens mij, zin. Anders wordt het al snel rommelig, onoverzichtelijk en daardaar onbruikbaar.

Vliegen als een vogel (aflevering 11)

Net wanneer ze van plan is de vleugels en het tuig weer op zolder op te bergen belt Joep haar op. Oma is blij verrast en Joep zegt dat hij haar nog meer zal verrassen. Hij vraagt of zijn moeder hem wil brengen en dat doet ze. Ze vraagt zich af wat Joep in zijn tas heeft, maar Joep houdt hem stevig vast. ‘Dat is voor oma,’zegt hij. Eerst is hij bang dat zijn moeder nog een kopje koffie blijft drinken. Ze heeft het gelukkig te druk dus gaat ze snel weer weg. Oma en Joep zuchten allebei van opluchting.
‘Nou,’zegt oma,’Kom maar op met je verrassing.’’Haalt u dan even de vleugels en het tuigje tevoorschijn?’ vraagt Joep.
Als de vleugels en het tuig in de kamer op de grond liggen doet Joep voorzichtig zijn tas open.
Uit de tas haalt hij vier plastic frietbakjes die twee aan twee aan elkaar zijn gemaakt met stevige tape. Aan de onderkant loopt er een leren riempje langs met aan beide uiteinde een soort knoopsgat. Joep legt uit dat het riempje juist aan de bovenkant moet, zodat de bakjes ondersteboven komen te zitten. Hij vraagt of oma aan de uiteinden van de vleugels knopen kan maken, bij beide vleugels iets verder dan de lengte van een bakje van elkaar. Zo kunnen de bakjes op hun kop aan de buitenkant van de vleugels worden vastgemaakt.
Terwijl oma aan de slag gaat haalt Joep opa’s schrift tevoorschijn en vertelt oma van zijn ontdekking toen hij naar de musjes keek. Hij laat oma zien wat hij in het schriftje heeft getekend en laat haar de berekeningen zien. Oma begrijpt niet zoveel van die sommen maar ze begrijpt wel dat de bakjes er voor moeten zorgen dat Joep beter van de grond komt als hij de vleugels beweegt en dat ze eenmaal in de lucht zorgen voor meer vliegkracht.
Als oma klaar is maken ze de bakjes vast. Dan is het tijd om de nieuwe vleugels te gaan testen.
...

Rijdt u ook in België mee ?

We rijden door de Ardennen.

Rijdt u nogmaals mee ?

We gaan opnieuw een eindje over de boulevard.

Vliegen als een vogel (aflevering 10)

’s Avonds in bed bestudeert hij het nogmaals, maar ook nu zijn de berekeningen nog een groot raadsel voor hem.
Ook op zondag gaat hij naar oma, maar nu samen met zijn vader en moeder en is het het gebruikelijke saaie gedoe als voorheen. Oma geeft hem wel een tijdschrift om te lezen in de tuin. Zoals ze al begrepen heeft heeft Joep het schrift van opa stiekem meegenomen en nu kan hij er ongezien in studeren.
Als ze later die middag weer huiswaarts gaan begint er iets van de bedenksels van opa duidelijk te worden voor Joep.
Langzaam wordt het steeds helderder voor hem. En de sommen en stukken tekst geven steeds beter aan hoe de vleugels er volgens opa uit moesten zien om het gewicht van een mens te dragen. Als hij de volgende woensdag weer bij oma is legt hij haar uit wat de bedoeling van het boekje is. Ze zijn het eens dat het wel bijna moet kloppen, wat ging er dan toch mis?
Oma haalt uit een kast een overall voor Joep. De overall is op de knieën en ellebogen verstevigd met kunstleer en de binnenkant is gewatteerd. In de fietsenzaak op de hoek vinden ze een goede fietshelm die ze kopen als bescherming voor zijn hoofd.
Twee dagen later wanneer hij na school op weg is naar huis komt hij langs een bankje. Rond het bankje huppen een paar musjes. Als Joep op het bankje gaat zitten fladderen ze even weg. Hij pakt zijn broodtrommel uit zijn tas en schut de achtergebleven kruimels op de grond. Al gauw komen de mussen weer terug. Verderop zijn er ook een paar uit een frietbakje aan het pikken. Joep blijft een hele tijd kijken hoe ze hippen, fladderen en pikken. Dan merkt het dat het harder gaat waaien en hij het kouder begint te krijgen. Een plotselinge extra harde windvlaag tilt het frietbakje op en voert het een mee tot het een paar meter verder op z’n kop weer land. ‘De wind zat er precies goed onder,’ bedenkt Joep.
Joep gaat door naar huis, maar hij blijft aan het frietbakje denken.
Als oma op zaterdag belt of Joep komt zegt hij dat hij niet kan. En ook in de weken daarna heeft Joep steeds geen tijd voor oma. Oma geeft het maar op en denk dat Joep niet meer wil proberen om te vliegen en dat alles weer zo is als eerst. ...

Rembo en Rembo - Winnentoe en Oude Schaterhand

Rooksignalen

# Ding 11

Ik ben begonnen met commentaar geven op een document dat gedeeld kan worden. Het was me hierbij niet geheel duidelijk wie wat had geschreven, maar ik heb er nog maar kort aan gewerkt. Ik probeer deze week ding 11 verder te bestuderen, want ik denk dat dit onderdeel handig kan zijn in de bibliotheek.
Verder heb ik al een paar weken dat ik bij het aanmaken van een nieuw bericht geen filmpjes meer direct kan downloaden. Zijn al meer mensen hier tegenaan gelopen ? Het lijkt er steeds op dat het aan blogger.com ligt. Filmpjes van bijvoorbeeld YouTube lukken wel.
En nu nadat ik het nogmaals heb geprobeerd lukt het natuurlijk wel. Probleem opgelost!

Vliegen als een vogel (aflevering 9)

Als Joep is bijgekomen zoeken ze de stukken van de vleugels en het tuigje bij elkaar. Ze denken dat het wel te repareren is. Maar toch weten ze allebei dat dat niet voldoende zal zijn.
‘Niks aan te doen,’zegt oma.’Het was een leuk experiment, laten we de boel nu thuis maar weer opbergen. Opa had gelijk dat hij het niet meer gebruikte, er komen maar ongelukken van.’ Joep hoort de teleurstelling in haar stem.
‘Nee oma,’roept Joep,’We kunnen nu niet stoppen, we moeten doorgaan. We gaan samen de vleugels maken en daarna nog beter maken. Het is nog niet afgelopen.’Maar oma is bang dat Joep iets zal breken. Hij blijft tegen oma aanpraten en smeken dat ze door moeten gaat. Tenslotte geeft oma toe, maar dan moeten ze wel ook voor veilige kleding en een helm zorgen. Dat vindt Joep allang best. Samen gaan ze met de spullen naar oma’s huis. Ze drinken wat en daarna zijn ze de hele middag bezig om de vleugels weer gemaakt te krijgen. Ze zijn nog niet klaar wanneer de telefoon gaat. Het is Joep’s moeder.’Voor vandaag is het genoeg,’zegt oma,’Je moeder komt je zo ophalen, dan kunnen jullie samen naar huis fietsen. Als je tijd en zin hebt kom je maar gauw weer.’ Nou dat is Joep zeker van plan.
De eerstvolgende dagen heeft Joep geen tijd, hij moet steeds naar school. Zijn gedachten dwalen regelmatig af en de meester moet hem die dagen verschillende keren bij de les roepen. Joep piekert zich ook thuis suf; hoe kan hij de vleugels nu toch verbeteren.
Op zaterdag gaat hij weer naar oma, nu brengt zijn moeder hem. Ze is weer verbaasd dat hij graag naar oma toe wil, maar ze vraagt niets. Ze moet boodschappen doen en kan daarom niet blijven. Dat vinden oma en Joep natuurlijk helemaal niet erg.
Zodra moeder weg is haalt oma een boekje tevoorschijn dat ze nog op zolder heeft gevonden. Het is een oud schrift van opa. Als ze er in kijken blijkt het vol te staan met berekeningen over het maken van vleugels, over de zwaartekracht en het gewicht van een mens. Zowel voor Joep als voor oma is het nog abracadabra. Ze leggen het boekje dan ook weg en na de koffie, limonade en een koekje gaan ze eerst weer met de vleugels aan de slag. Deze dag lukt het ze wel om ze weer helemaal te maken. Joep blijft ondertussen nadenken over mogelijke verbeteringen.
’s Avonds blijft hij bij oma eten, daarna komt zijn vader hem met de auto ophalen, zijn fiets kan achterin. Oma heeft hem stiekem nog het boekje meegegeven en hem toegefluisterd:’Misschien ontdek je het geheim.’ ...

Rijdt u nogmaals mee ?

U kunt meerijden via het bericht met dezelfde titel gepubliceerd op 21 juli 2008.

Tour de France

Finish vijfde etappe.

Vliegen als een vogel (aflevering 8)

Oma geeft Joep het tuigje en helpt hem het goed om te doen. Joep ziet dat oma de twee riempjes van het tuigje heeft gerepareerd. Dan bevestigen ze samen de vleugels. Joep ziet ook dat ze niet meer onder het stof zitten, het papier van de frietzakjes is wel oud, maar het ziet er nog picobello uit. Dan legt oma uit wat Joep moet doen:’Je gaat de heuvel op en zoekt uit waar de wind vandaan komt. Die is vandaag precies goed, niet te zacht, maar ook niet te hard. Je beweegt je armen op en neer, de metalen vering tussen het tuigje en de vleugels zal zorgen voor een versnelling van je bewegingen. Je rent de helling af, tegen de wind in met je armen steeds op en neer, op en neer.’
Joep gaat de helling op, de vleugels stevig op zijn rug gebonden. Terwijl hij omhoog loopt probeert hij de ze al op en neer te bewegen. Dat gaat goed.
Boven aangekomen voelt hij waar de wind vandaan komt. Hij voelt de stevige bries. Hij kijkt de helling af, er staan geen bomen in de weg. Joep is een beetje zenuwachtig van de spanning.’Zou het lukken,’denk hij,’vlieg ik straks werkelijk?’ Oma staat gespannen te kijken. Dan geeft Joep een grote schreeuw en begint onmiddellijk te rennen, de vleugels op en neer, op en neer. Hij rent sneller en sneller en ook zijn armen gaan sneller en sneller en de vleugels geholpen door de metalen veren bewegen nog sneller dan Joep’s armen.’Kom op, kom op’, denkt Joep. ‘Kom op, kom op,’roept oma wanneer ze Joep voorbij ziet snellen. En dan, dan….Hij voelt de grond nauwelijks meer. Hij kan alleen met zijn tenen nog afzetten en daarna helemaal niet meer. Hij beweegt zijn armen op en neer, los van de aarde … Baf, krak, auw, Joep valt met een harde smak op de grond hij maakt een koprol waarbij een van de vleugels breekt. Een ogenblik later ligt hij plat op zijn rug op de grond.
Oma komt er aan zo snel als haar benen haar kunnen dragen, ze is geschrokken en ook vol bewondering.’Gaat het?’vraagt ze.’Ik geloof het wel,’ kreunt Joep. Oma helpt Joep om te gaan zitten en gaat dan naast hem zitten. Gelukkig is Joep nauwelijks gewond, alleen een schram op zijn arm door de afgebroken vleugel. De schade aan hun vliegapparaat is groter.
Oma kijkt naar Joep en Joep kijkt terug. Langzaam komt er een grote glimlach op zijn gezicht.’Zag u dat,’zegt Joep, ik geloof dat ik echt een stukje heb gevlogen.’ Ook oma lacht nu en knikt.’Het was niet ver, maar je was werkelijk los van de grond.’ ...

Mus

# Ding 10

Heerlijk, nou eerlijk gezegd vond ik dat niet helemaal. Del-icio-us komt op mij niet heel duidelijk over. Het kost me nogal wat moeite om de structuur te begrijpen en ik heb het idee dat ik er niet veel mee zal doen. Wellicht dat ik het later nog eens beter bestudeer, maar vooralsnog is het aan mij niet besteed.