Net wanneer ze van plan is de vleugels en het tuig weer op zolder op te bergen belt Joep haar op. Oma is blij verrast en Joep zegt dat hij haar nog meer zal verrassen. Hij vraagt of zijn moeder hem wil brengen en dat doet ze. Ze vraagt zich af wat Joep in zijn tas heeft, maar Joep houdt hem stevig vast. ‘Dat is voor oma,’zegt hij. Eerst is hij bang dat zijn moeder nog een kopje koffie blijft drinken. Ze heeft het gelukkig te druk dus gaat ze snel weer weg. Oma en Joep zuchten allebei van opluchting.
‘Nou,’zegt oma,’Kom maar op met je verrassing.’’Haalt u dan even de vleugels en het tuigje tevoorschijn?’ vraagt Joep.
Als de vleugels en het tuig in de kamer op de grond liggen doet Joep voorzichtig zijn tas open.
Uit de tas haalt hij vier plastic frietbakjes die twee aan twee aan elkaar zijn gemaakt met stevige tape. Aan de onderkant loopt er een leren riempje langs met aan beide uiteinde een soort knoopsgat. Joep legt uit dat het riempje juist aan de bovenkant moet, zodat de bakjes ondersteboven komen te zitten. Hij vraagt of oma aan de uiteinden van de vleugels knopen kan maken, bij beide vleugels iets verder dan de lengte van een bakje van elkaar. Zo kunnen de bakjes op hun kop aan de buitenkant van de vleugels worden vastgemaakt.
Terwijl oma aan de slag gaat haalt Joep opa’s schrift tevoorschijn en vertelt oma van zijn ontdekking toen hij naar de musjes keek. Hij laat oma zien wat hij in het schriftje heeft getekend en laat haar de berekeningen zien. Oma begrijpt niet zoveel van die sommen maar ze begrijpt wel dat de bakjes er voor moeten zorgen dat Joep beter van de grond komt als hij de vleugels beweegt en dat ze eenmaal in de lucht zorgen voor meer vliegkracht.
Als oma klaar is maken ze de bakjes vast. Dan is het tijd om de nieuwe vleugels te gaan testen.
...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten