Klokhuis bibliotheek

# Ding 21

Ik heb bij de Ann Arbor District Library commentaar op een soort tag (Cart catalog image)gezet. Ik heb ook gezien dat wanneer je terug gaat naar de gegevens van het boek en dan weer Card catalog image aankiest je de volgende kaart kunt zien. Weer terug en weer aankiezen dan heb je de volgende etc.

Ik vind het toevoegen van commentaar op deze wijze wel heel makkelijk gaan. Bij de catalogus van de Zeeuwse Bibliotheken moet je eerst inloggen om een stukje over een boek te schrijven. Dit vormt wel een drempel, waardoor waarschijnlijk veel mensen niets schrijven. Niet inloggen kan wel betekenen dat er ongewenst commentaar wordt toegevoegd.

Ik vraag me bij dit alles wel steeds af wie het wanneer gebruikt. Hoe je een boek ervaart kan ook heel persoonlijk zijn. Het belangrijkste vindt ik nog altijd een korte inhoud van het boek, zodat je zelf kunt kijken of het onderwerp je aanspreekt.

Een nieuwe naam (aflevering 3)

Hij hield de kronkelende worm nog vast op het moment dat hij voelde dat ze werden opgetild. Hij keer omlaag. Het was te hoog om los te laten. Hij zou te pletter vallen. Ook zag hij een enorme laars en een iets dat leek op een broek. Glas, daarin wormen. Ze gingen omhoog, langs en toen omlaag. Ze belandden tussen de andere wormen in een grote glazen pot. Hij liet zijn vervoersworm los en belandde op de glazen bodem. De wormen kronkelden door elkaar en hij moest oppassen niet door hen te worden verpletterd.
Door het glas zag hij de wereld, maar dan misschien wel honderd keer groter dan hij hem kende. Enorme struiken, gigantische bomen en een reus die hem meenam in deze enorme jampot. De pot werd neergezet. De wanden waren te steil en te hoog om langs naar boven te klimmen. Op het moment dat een van de wormen door de reus werd gepakt zag hij een kans om te ontsnappen. Hij greep het achterste puntje van de worm en klauterde zo goed als het ging naar boven. Op het moment dat ze helemaal uit de pot waren was hij al halverwege het lijf van de worm. Hij wilde zich laten vallen zodra ze naast de pot waren. Het moest kunnen, ze waren nu niet te hoog. Nu was het moment. Hij liet los en bleef aan zijn jas en trui hangen. Met een hand voelde hij naar zijn rug. Daar zat een stang door zijn jas en dwars door de worm. Een reuzen haak. De worm was aas voor een reus die ging vissen. De angst sloeg hem om het hart. Hoe kwam hij weg. Hij probeerde zich uit zijn jas en trui te wringen, maar het ging niet. Het zweet en de grond zorgden ervoor dat de kledingstukken aan zijn rug geplakt zaten. Hij voelde hoe ze verder omhoog gingen. De worm hing dubbel en probeerde zich los te worstelen wat zijn verblijf tegen het lijf nog minder aangenaam maakte. Als hij goed keek zag hij boven zich de lijn die doorliep naar het uiteinde van een hengel. Ze werden aan de lijn heen en weer gezwaaid. ...

# Ding 20

Last.fm. Ik werk nog steeds het liefst met cd's. Ik ben niet zo'n downloader. Maar zelfs zonder account heb ik wel gezien dat via last.fm veel interessante bands te vinden zijn. Van het een naar het ander ben ik al gauw heel wat tijd zoet.
Hoewel ik voornamelijk in kleine kring muziek deel vind ik het gegeven van delen van muziek via internet wel mooi.

Felix Miller legt het allemaal uit.

Een nieuwe naam (aflevering 2)

Na een tijdje kon hij niet meer springen. De hitte slurpte zijn energie op. De blaren stonden op zijn handen en op zijn voeten. Nergens zag hij een uitweg. Hij stond op het punt zich aan de hitte over te geven. Zich levend te laten verbranden. Het zou even duren, maar met wat geluk was hij straks bewusteloos van de hitte en zou hij niet merken dat hij stierf. Aan de horizon verscheen een gouden bal die langzaam naar grijs bruin veranderde.
Toen zakte hij door zijn knieën. De grond onder hem barste scheurde open en hij zakte voorover, viel met zijn gezicht oplaag, zijn handen voor hem uit. Hij gleed dieper en dieper. Het werd vochtiger, maar de hitte werd minder. Nu en dan voelde hij druppels. Hij opende zijn mond in de hoop wat water binnen te krijgen. Verder en verder gleed hij tot hij op zijn buik op iets zachts en glibberigs landde. Zo bleef hij een tijd lang liggen.
Er bewoog iets onder hem. Om hem heen was het donker. Hij voelde hoe hij werd meegevoerd, steeds verder een tunnel in. Hij bevond zich op iets dat leek op een enorme worm. Waar was hij, wat kon hij doen. Eerst bleef hij liggen en liet zich meevoeren, maar al gauw moest hij zijn best doen om niet de rug af te vallen. De gang werd steeds smaller en omsloot het dier steeds meer. De worm leek nu haar eigen gang te graven, schuin naar boven. Hij voelde de aarde langs zijn rug. Zijn capuchon gleed af, grond kwam tussen zijn kleren. De grond werd nog vochtiger en hij gleed een stuk naar achter. Zijn keel was nog droog van de hitte op het strand. Toen voelde hij hoe de grond om hen heen trilde. Ze gingen hoger en hoger. Daar was het licht. Hij was blij licht te zien, maar bang dat het weer zo heet zou zijn als eerst. Ze kwamen boven de grond en om hem heen zag hij enorme grassprieten, vier, vijf, zes keer zo groot als hijzelf. Tussen het gras lag een gouden bal die toen hij keek van goud naar blauw veranderde, eerst een helder licht blauw, daarna donkerder. ...

# Ding 19

Via Dizzie heb ik nu wat boektitels gesorteerd. Het lijkt een beetje op LibrarryThing. Ik kan me voorstellen dat sommige klanten het ook handig vinden om bij te houden welke boeken ze gelezen hebben. Misschien dat bibliotheken zelf iets dergelijks kunnen ontwikkelen waarbij of de klant of de bibliotheek (automatisch?) bijhoudt wat hij of zij gelezen heeft. Iets dergelijks moet dan wel met toestemming van de klant. Het zou mooi zijn wanneer klanten dan zowel thuis als in de bibliotheek hun 'Dizzie' kunnen bekijken.
Hyves en andere vergelijkbare sites spreken mij persoonlijk niet zo heel erg aan. Hoewel ik via Facebook wel een paar contacten heb, maar ook daar kom ik weinig aan toe. Het zijn wel mogelijkheden als bibliotheek om klanten te bereiken.
Toch denk ik dat een maandelijkse advertentie in De Faam met een aantal nieuw aangeschafte titels en een korte beschijving ook erg goed kan werken.

Een nieuwe naam (aflevering 1)

Hij zat onder in de kuil. De aarde had zich plotseling geopend en hij stortte naar beneden. Zijn enkel deed zeer, maar gelukkig was de kuil niet al te diep. Boven zijn hoofd werd het donker. Vier gouden ballen verschenen boven zijn hoofd en verspreidden een gouden gloed. Het was zover. Zijn tijd was aangebroken. Hij wist al lang dat de dag zou komen, maar hij wist niet wanneer. Omdat het zo lang had geduurd waren er dagen geweest dat hij er niet aan dacht.
Zijn naam was Tarak. Straks zou hij anders heten, als hij de proeven doorstond.
Eén van de ballen kwam dichterbij en kreeg nu een rood en blauwe glans. Een lichtbundel met dezelfde kleur daalde op hem neer en hij voelde hoe hij langzaam werd opgetild en begon te draaien. Harder en harder draaide hij, hoger en hoger werd hij opgetild. Hij raakte zijn besef van tijd kwijt en toen raakte hij ook nog buiten westen.
Toen hij zijn ogen weer open deed bevond hij zich op een kiezelstrand. De zon stond hoog aan de hemel. Er waren geen mensen te zien. Het was heet, heel erg heet. Hij voelde de hitte door zijn broek en zijn schoenen. Hij voelde met zijn hand naast zich maar trok onmiddellijk terug. Het leek wel of hij een hete oven aanraakte. Hij merkte dat hij verschrikkelijk zweette en al langzaam begon te verbranden. Hij moest hier weg. Achter hem waren hoge rotsen. Hij zag geen weg omhoog. Dan maar het water in om koel te blijven. Hij stond op en huppelde meer dan dat hij liep richting het water. De grond leek in brand te staan. Daar was het water. Hij wilde erin, maar deinsde plotseling terug. Er kwam geen koelte van het water. Integendeel, het water leek te borrelen. Het leek wel te koken. Hij hield zijn hand vlak bij de vloedlijn en toen het water kwam wist hij het zeker. Deze zee kookte. Wat nu? Hij hupte verder over het strand met de zon in zijn rug. Die kant op moest het eerst de schaduw komen. De zon stond nu nog wel zo hoog dat het donker nog lang op zich zou laten wachten. Hij trok de capuchon van zijn jas ver over zijn hoofd om zijn nek en voorhoofd te beschermen tegen de gloeiende zonnestralen. Zo ging hij verder. ...

# Ding 17

Wel een aardige toepassing van web 2.0 lijkt mij http://www.dabbleboard.com/main. Je kunt foto's uploaden waarbij je dan weer teksten kunt schrijven of aanwijzingen kunt geven door bijvoorbeeld het plaatsen van een pijl. Het is een beetje een digitaal schoolbord op internet. Kan handig zijn wanneer je iemand iets wilt uitleggen of voor routes en dergelijken.
Ook wel aardig vind ik http://www.liveplasma.com/. Hier kun je films en muziek vinden via een soort aquabrowser. Voer een naam in en er verschijnt een ballon met de naam (mits gevonden) met daar omheen meer en minder verwante namen. Zo kun je van de ene band bij een heel andere terecht komen. Via bijvoorbeeld YouTube kun je dan kijken/luisteren of de muziek je aanspreekt. Jammer bij liveplasma is wel dat Nederlandse en Belgische bands niet of nauwelijks te vinden zijn.
Andere toepassingen met chat en forums kunnen ook interessant zijn, maar velen verzanden al snel in een hoop onzinnige onzin en het oorspronkelijke doel van een dergelijk forum is vaak snel uit het oog verloren. Ook komt het voor dat er al kliekjes van 'vrienden' gevormd zijn, waar je als nieuwkomer niet veel te zoeken hebt.

Podcast Van Gogh

Ook het Van Gogh museum houdt zich met podcasten bezig:

http://www3.vangoghmuseum.nl/vgm/index.jsp?page=155092&lang=nl

Als organisatie kan het bruikbaar zijn om klanten te bereiken en contact met klanten te onderhouden.