Hij hield de kronkelende worm nog vast op het moment dat hij voelde dat ze werden opgetild. Hij keer omlaag. Het was te hoog om los te laten. Hij zou te pletter vallen. Ook zag hij een enorme laars en een iets dat leek op een broek. Glas, daarin wormen. Ze gingen omhoog, langs en toen omlaag. Ze belandden tussen de andere wormen in een grote glazen pot. Hij liet zijn vervoersworm los en belandde op de glazen bodem. De wormen kronkelden door elkaar en hij moest oppassen niet door hen te worden verpletterd.
Door het glas zag hij de wereld, maar dan misschien wel honderd keer groter dan hij hem kende. Enorme struiken, gigantische bomen en een reus die hem meenam in deze enorme jampot. De pot werd neergezet. De wanden waren te steil en te hoog om langs naar boven te klimmen. Op het moment dat een van de wormen door de reus werd gepakt zag hij een kans om te ontsnappen. Hij greep het achterste puntje van de worm en klauterde zo goed als het ging naar boven. Op het moment dat ze helemaal uit de pot waren was hij al halverwege het lijf van de worm. Hij wilde zich laten vallen zodra ze naast de pot waren. Het moest kunnen, ze waren nu niet te hoog. Nu was het moment. Hij liet los en bleef aan zijn jas en trui hangen. Met een hand voelde hij naar zijn rug. Daar zat een stang door zijn jas en dwars door de worm. Een reuzen haak. De worm was aas voor een reus die ging vissen. De angst sloeg hem om het hart. Hoe kwam hij weg. Hij probeerde zich uit zijn jas en trui te wringen, maar het ging niet. Het zweet en de grond zorgden ervoor dat de kledingstukken aan zijn rug geplakt zaten. Hij voelde hoe ze verder omhoog gingen. De worm hing dubbel en probeerde zich los te worstelen wat zijn verblijf tegen het lijf nog minder aangenaam maakte. Als hij goed keek zag hij boven zich de lijn die doorliep naar het uiteinde van een hengel. Ze werden aan de lijn heen en weer gezwaaid. ...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten